Music, when soft voices die,
Vibrates in the memory;
Odours, when sweet violets sicken,
Live within the sense they quicken.

Rose leaves, when the rose is dead,
Are heap’d for the belovèd’s bed;
And so thy thoughts, when thou art gone,
Love itself shall slumber on.]

Percy Bysshe Shelley (1919)

Muziek, als zachte stemmen zwijgen
Golft in je geheugen voort
Geuren, als zoete viooltjes verdorren,
Komen tot leven alsof ze bloeien

Rozenblaadjes, als de roos is gestorven,
Verzameld voor je lief zijn bed,
Zo ook je gedachten, als jij bent heengegaan:
Liefde zelf zij sluimert door.

(vertaling KvdP)

(foto van Johanneke Kroesbergen)