Bij het verhaal van de Barmhartige Samaritaan
We waren op vakantie in Tsjechië. Het was 1994, kort na de val van de muur. De wegen waren slecht, het eten goedkoop, en de mensen spraken nauwelijks Engels. Volgens mij was dat ook nog de tijd dat er bij publieke toiletten mensen stonden die als job hadden om iedere bezoeker drie velletjes toiletpapier te overhandigen. Meer niet. Lees verder
En hij zei:
Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochters van ‘s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je, maar zijn niet van je,
en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.
Je mag hen je liefde geven, maar niet je gedachten,
want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,
want hun zielen toeven in het huis van morgen,
dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.
Je mag proberen gelijk hun te worden,
maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.
Want het leven gaat niet terug,
noch blijft het dralen bij gisteren.
Jullie zijn de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.
De boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige,
en hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen snel en ver zullen gaan.
Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter een vreugde voor je zijn:
want zoals hij de vliegende pijl liefheeft, zo mint hij ook de boog die standvastig is.
Een inspirerend beeld van de kerk, van artiest Skinfiltr8r.
I hereby declare the church of fuck-ups
we are a silent disorder messed up
we don’t have it all together
and are not ashamed to fail
we are all the same from G’ds point of view
there is no difference between me and you
I’m not going to judge you because i think/ sin different than you
we live in the same world broken
so we will love amongst those who need breaks
and wont use bibletexts to choke them
but speak up for marginalized for G’ds sake
we aren’t perfect and not afraid to admit it
we find hope and roses in the shit
we are all uniquely formed and know that it matters
sacred and scared share the same letters
and we know deep in our soul that we are both
we make fun of marketingplans and growth
cause too much order and structure is a curse
we don’t have to play church
or pretend and act a certain way
we’re just undisciplined disciples
dizzy from this day and age
let there be no leaders and titles
no powergames or religious recitals
seeing kingdom grow and come
in a bottom up grassroots fashion
we rebel against signs and blunders
and find truth in beauty, awe and wonder
but even in wounded souls and torn hearts
we find the letters written from G’d
not in the bombardment of books
or the discomfort of critical looks
Lets cut ourselves loose from the ought-to-tiranny
Lets be devoted dissidents and provoke prophecy
unashamed of our deep messy spirituality
our unpredictable lives committed to the spirit of spontaneity
we are the church of fuck-ups
were Christ can be found in the midst
of burned-out believers and moral misfits
we are are imperfect and unfinished
amen
—-
Dit is de kerk van brokkenpiloten waar ik voor voel
we zijn een stille wanorde, ontregelde boel
we hebben het niet op een rijtje
we falen bij de vleet dat is een voldongen feit
vanuit hemels perspectief zijn we allemaal gelijk
geen verschil in behandeling tussen jou en mij
je anders denken en zondigen zet ik voor de goegemeente niet te kijk
we leven in dezelfde wereld gebroken
we zullen liefdesvuur stoken met de verstotenen
of buitenbeentjes die het slecht trekken
en geen verstikkende bijbelteksten gebruiken om ze te nekken
spreek voor degene die weerloos zijn in hemelsnaam
we zijn passievolle prutsers en knoeipotten zonder schaam
maar eva- en adamskostuums met liefdesmantels bedekt
we durven het toe te geven: we zijn verre van perfect
en lopen niet met succesformules te koop
shit happens maar daarin groeien rozen en vinden we hoop
uniek gevormd en geschapen en dat doet ertoe
een mozaïek van mafkezen, klets maar raak; niks is taboe
G’d houdt van geintjes en ongeleide projectielen
we zijn in dezelfde adem zowel heilig als arme zielen
dat voelen we diep van binnenuit
we lachen marketingplannen en kerkgroei in hun gezicht uit
structuren verstikken als orde een dwangstoornis is
het is ons te veel gedoe als het kerkje spelen is
we gaan niet mee in maniertjes en doen niet net alsof
we zijn niet van deze aarde maar hier op studieverlof
discipelen met een tekort aan discipline bezaaid
duizelig van deze wereld (die te ver is) doorgedraaid
murw geslagen door misleiders en broederlijke dictaten
man en machtspelletjes of religieuze sausjes
tijd voor nieuwe wijn in nieuwe wijnvaten
het licht schijnt juist dwars door de barsten en gaten
voordat we vlinders worden hangen we aan een zijden draadje
het koninkrijk kome vermomd als een mosterdzaadje
door de grond gezakt, ontspruit; zet het boompjes op
niet top down maar een grassroots beweging bottom up
we breken kerkmuren af en trekken rond in tabernakels
we verzetten ons tegen mirakels en spektakels
bieden onderdak aan elke apartgezette zonderling
we vinden ware schoonheid in verwondering
en zelfs in verwonde zielen of verscheurde hartenkreten
kunnen we de geschreven brieven van de Geest lezen
boemannen schrijven bombardementen aan boeken
maar letters en kritische blikken zijn slachtoffers aan het zoeken
laten we onszelf lossnijden van “het zou zó moeten”
laten we devote dissidenten zijn, profeten in pyjamabroeken
provocerend onbeschamend gehoorzaam aan rommelige devotie
onze onvoorspelbare levens gezalfd met vreugdeolie
we zijn de kerk van brokkenpiloten
gezegend zijn zij die het verkloten
zalig zijn zij die proberen maar mislukken
Christus laat zich vinden te midden van brokstukken
niet om te oordelen maar om te redden
wat er te redden valt tussen schip en wal
we zijn onvolmaakt en verre van af
amen
Rik Zutphen a.k.a. Skinfiltr8r is kunstenaar. Na een bezoek aan een kerk schreef hij uit frustratie deze verklaring van een heel andere kerk – een kerk waar ‘brokkenpiloten’ de maat zijn en niet de uitzondering.
(Bekijk hier het profiel van kunstenaar Rik Zutphen )
(Ook veel reacties hier: www.goedgelovig.nl)
Beluister hier de Nederlandstalige uitvoering.
Lees ook: Pasen is voor losers
Diep binnenin mij leeft verzet.
Dat wij slechts stof zijn zouden
dat vergaat en verwaait op de wind:
nee!
Laat me ons dan bezield stof noemen:
alleen dat doet recht aan hoe wij
elkaar kunnen raken –
zielen vol goede intenties die elkaar
ontmoeten, botsen, tegen elkaar schuren en
elkaar omhelzen kunnen.
Dat wij slechts stof zijn zouden
dat vergaat en verwaait op de wind
en niets dat blijft:
nee.
We doen ertoe:
ook als ons stof verwaait
heeft wat ons bezielde zijn plaats
bij de Ene die ons het leven gaf
en bij hen aan wie ons leven raakte.
Stof, in leven en sterven
door eeuwige adem gedragen
samen:
ja!
Laten varen
Hé jij daar, aan de wal,
stap eens even bij me in
en geef me zwijgend het vertrouwen
dat water, wind, de golven
mij niet kopje-onder stoten
maar me dragen op hun stroom oneindig
en voorbij de horizon
waar we naast elkaar naar kijken.
Als de golven koppen krijgen
en we scherp aan de wind gaan
en mijn armen en handen worden moe
-neem jij dan roer en schoot?
– Kaj van der Plas –
‘Dood is helemaal niets’: lees hier mijn vertaling van het troostende gedicht van Henry Scott Holland.