Categorie archieven: Blog

Wat is echt?

Geplaatst op door
1

“Wat is ECHT?” vroeg het Konijntje op een dag, toen ze naast elkaar lagen, vlak bij de haard in de kinderkamer, voordat Nana op zou komen ruimen. “Betekent het dat je van binnen iets hebt dat zoemt en van buiten een palletje?”

“Echt is niet hoe je gemaakt bent,” zei het Leren Paard. “Het is iets dat met je gebeurt. Als een kind lang, heel lang van je houdt, niet alleen om met je te spelen, maar ECHT van je houdt, dan word je ECHT.”

“Doet dat pijn?” vroeg het Konijntje.

“Soms wel,” zei het Leren Paard, want hij sprak altijd de waarheid. “Als je ECHT bent, dan geef je er niets om dat het pijn heeft gedaan.”

“Gebeurt het allemaal ineens, net als opgewonden worden?” vroeg hij, “of stukje voor stukje?”

“Het gebeurt niet allemaal ineens,” zei het Leren Paard. “Je wordt het gewoon. Het duurt een hele tijd. Daarom gebeurt het niet vaak met dingen die gemakkelijk breken, of scherpe randen hebben, of heel voorzichtig behandeld moeten worden. In het algemeen ben je tegen de tijd dat je ECHT wordt, meestal kaalgeknuffeld, en je ogen zijn eruit gevallen en je poten bengelen erbij en je ziet er haveloos uit. Maar dat geeft allemaal niets, want als je eenmaal ECHT bent, ben je niet lelijk meer, behalve voor mensen die het niet begrijpen.”

Uit “Het Fluwelen Konijn” van Margery Williams, 1920

Meer verhalen lezen? Koop dan een van mijn verhalenbundels!

De rozenstruik

Geplaatst op door
Beantwoorden

Iemand kocht een oud huisje met een grote tuin eromheen. Ze kluste de hele winter dag en nacht om het dak te dichten, leidingen te vervangen en vloer en muren te isoleren.

Toen alles geschilderd en gestoffeerd was kon ze verhuizen,
was het lente en was ze moe.

In de tuin liep alles uit, dat ging sneller dan verwacht.
En omdat er ook in de tuin jarenlang geen onderhoud was
gepleegd, woekerden planten over de paadjes en over het terras.
In de perken werden bloemen verdrongen door hop en zevenblad.

Op zonnige dagen stond ze voor het raam met een kopje thee.
Verlangend naar haar tuin. Maar te moe om de chaos te lijf te gaan.
Toen besloot ze haar moeder om raad te vragen: ‘Ik weet gewoon niet waar ik moet beginnen.’
De moeder vroeg: ‘is er in de tuin een plant die je mooi vindt?’
‘Ja, ergens staat een rozenstruik.’
‘Dan moet je dit doen: begin rondom de rozenstruik,
geef haar eerst rustig wat ruimte.
En werk vanaf die plek steeds een stukje verder.’

Meer verhalen lezen? Koop dan mijn E-book

De vos en de druiven

Geplaatst op door
1

Er is een oeroude fabel die vaak gebruikt wordt om cognitieve dissonantie te illustreren: ‘de hongerige vos’ van Aesopus. Ik deel hem graag met je, en probeer daarna de tegenstrijdige cognities te achterhalen.

Een hongerige vos zag een fraaie tros druiven hangen aan een lange wijnstok.
‘Die zien er lekker rijp uit,’ dacht de vos.
Hij ging op zijn twee poten staan om de druiven te grijpen,
maar de tros hing te hoog.
De vos nam een aanloopje en sprong hoog in de lucht,
maar nog kon hij de tros niet bereiken.
Wat de vos ook probeerde, het lukte hem niet de druiven te pakken.
Dus gaf hij op. De vos keerde zich om met de neus in de lucht en liep weg alsof het hem niks kon schelen. ‘Ik dacht dat die druiven rijp waren,’ zei hij tegen zichzelf, ‘maar nu zie ik dat ze toch zuur zijn.’
 Aesopus (ca. 600 voor Christus)
Hoge dunk van zichzelf

Het is voor de vos makkelijker om zijn mening over de druiven aan te passen, dan de spanning van tegenstrijdige cognities uit te houden:
1- trek in druiven
2- ik ben goed in het bereiken van druiven
3- ik ben volhardend
4- ik kan de druiven niet bereiken
5- ik geef op.
Blijkbaar heeft de vos een redelijk hoge dunk van zichzelf… Om cognitie 2 en 3, deel van zijn positieve zelfbeeld, overeind te houden, verzacht hij cognitie 4 en 5. Hij doet dat door de druiven zuur te verklaren: ze waren de moeite niet waard, anders had hij zich wel echt ingespannen en ze te pakken gekregen.

DIT IS DEEL 2 IN EEN SERIE OVER COGNITIEVE DISSONANTIE

Klik hier voor het volgende deel
En klik hier voor deel 1

(En als je geïnteresseerd bent in meer fabels van Aesopus: dit is een prachtige uitgave.)

Waarheid of sprookje?

Geplaatst op door
1

Lang geleden trok de waarheid over straat, de naakte waarheid. Waar ze ook kwam slingerde ze mensen de waarheid in het gezicht omdat dat nu eenmaal in haar aard lag: ze was de waarheid. Op den duur sloten de mensen hun ramen en deuren als ze verscheen, en lieten haar buiten staan.

In dezelfde tijd trok het sprookje over straat. Zij, voornaamste van de familie der verhalen, zag er prachtig uit. Schitterend gekleed, behangen met sieraden. En waar zij verscheen, openden de mensen hun deuren en vensters en lieten haar binnenkomen.

Op een dag kwam de waarheid het sprookje tegen op straat, en ze klaagde:
‘Zuster, ik ben zo oud, nergens ben ik nog welkom.’
‘Welnee’ zei het sprookje, ‘het zit hem niet in jouw ouderdom, want ook ik ben al heel oud. Het is eerder je naaktheid, en hoe je koel en hard de dingen zegt.
Hier, neem van mijn kleren, tooi je met mijn sieraden.’

Vanaf die dag kleedde de waarheid zich in de kleren van het sprookje en tooide zich met haar sieraden.

Zo trokken ze samen de wereld door, en overal waar ze verschenen openden mensen deuren en ramen om hen binnen te laten komen. Heel soms vroegen de mensen zich verbijsterd af: wat is nu de waarheid, en wat een sprookje?

Vrij naar een Joods verhaal

Meer verhalen lezen? Koop dan een van mijn verhalenbundels!

Dorp vol verhalen

Geplaatst op door
Beantwoorden

Verhalen hebben verbindende kracht. Die overtuiging vormde de inspiratie voor het opzetten van een project om dorpsgenoten in het dorp Eelde-Paterswolde samen te brengen rondom verhalen.

Met een projectteam van dorpsgenoten met een netwerk in het school- en verenigingsleven, of met specifieke kennis en kunde, ging ik aan de slag. Allemaal hadden ze een creatieve mindset.

Het projectplan dat ik bedacht leidde tot 10 deelprojecten in het project Dorp vol verhalen, waarvoor teamleden in koppels verantwoording namen.

Lees hier het projectplan

Naast de leiding over enkele deelprojecten, communicatie via de website en contact met de pers, werd ik secretaris en fondsenwerver van Stichting Dorp vol Verhalen. Voor het project, dat een jaar duurde, vonden we bij een tiental fondsen voor een totaal aan 20.000 euro ondersteuning.

Het project heeft geleid tot een aantal blijvende sporen in Eelde-Paterswolde:
– Het jaarlijkse Koepeltjesfestival met muziek en theater (link)
– De Historische Verhalenroute, waarin je via je smartphone op locatie historische beelden en een verhaal kan oproepen (klik voor de verhalen hier)
– Vertelgenootschap Dorp vol verhalen (link)
– Het kunstwerk Drie Stoelen (link) door Ryan Horstman
– Het kunstwerk Grenspaal door Annete Ebert-Westerhuis
– Muurschildering in de Zonnehorst (link)
– Boekje Twaalf in Eelde (link)

Het project Dorp vol verhalen won in 2013 de Drentse geschiedenisprijs van de Drentse Historische Vereniging (link)

Lees hier een krantenartikel in Dagblad van het Noorden over het project Dorp vol verhalen.